Można na wiele sposobów pokazać ogrom nieszczęścia, jakie niesie ze sobą każda wojna. Napisano na ten temat wiele książek, nakręcono filmy, reportaże, dokumenty. Stworzono pomniki, wmurowano tablice pamiątkowe, namalowano obrazy i napisano mnóstwo wierszy. Każda z wymienionych dziedzin sztuki rządzi się swoimi prawami i we właściwy dla siebie sposób pragnie przekazać wrażliwym Czytelnikom emocje, jakie budzi wojna i wszystko to, co się z nią wiąże. A to przede wszystkim niewyobrażalne ludzkie cierpienie fizyczne, psychiczne i moralne, ból po stracie bliskich, odarcie z wartości i zaburzenie pojmowania dobra i zła w otaczającym świecie.
Społeczny Instytut Dokumentowania Zbrodni w Lesie Warzyckim promuje twórczość lokalnych artystów. W dzisiejszej odsłonie prezentujemy wiersz pani Haliny Urban i pracę plastyczną Mileny Kulig.
Warzycka Golgota
drogą pod górę
na warzycką Golgotę
zziajane sunęły ciężarówki
na skraj lasu dowożąc skazanych
bohaterskich żołnierzy
jeńców
dzieci
Żydów i Żydówki
wprost w ramiona śmierci
z wyrokiem
rozstrzelanie
nad przepaścią wykopanych grobów
drżące usta
ostatnie szeptały słowa
że swe życie oddają
Ojczyźnie wciąż wierni
skatowani nieludzko
dusze powierzali Bogu
a kule w tył głowy trafiały celnie
warzycka
leśna ziemia
przyjęła ich ciała
drzew korzenie otuliły na wieczność
lecz pamięć o ich męczeństwie
w zakamarkach pamięci przez lata przetrwała
choć rdzawa
omszała
to jednak wciąż żywa
dziś szepcze do ciebie
nie pozwól bym zgasła
jak iskra na wietrze
/ Halina Urban/
0 komentarzy