Las Warzycki, miejsce naznaczone zbrodniami hitlerowskimi, stał się inspiracją dla przejmującej twórczości artystów. Prezentujemy Państwu poruszającą pracę plastyczną Emilii Juszczak oraz pełen bólu wiersz Jana Wróbla. Ich dzieła stanowią mocne świadectwo pamięci o ofiarach i przypominają o tragicznej historii tego miejsca.
/Emilia Juszczak/
Warzycki las
Warzycki – sosną pachnący – las
Smutny – lat czterdziestych czas
Lato – sierpień, sierpniowa niedziela
Strzał za strzałem, za serią seria.
Po chwili cisza i tylko jęk,
Zgrzyt karabinów, ogromny lęk,
Znów turkot jadących aut
I przerażenie – pobliskich chat.
Ciężko sapiące dwie ciężarówki
A w nich – Polacy, Żydzi, Żydówki
To całe jasielskie więzienie
SS wiedzie wszystkich na stracenie.
Wczoraj kopano doły ogromne
Szerokie, długie i chłonne
A obok nich, dwa mniejsze doły
Wieczorem padły tam dzieci ze szkoły.
Małe i duże, nikomu niewinne
Jakie to straszne, jakie to dziwne
Chyba w obawie o rasę panów
Zginęły z rąk esesmanów.
I choć po wsze czasy groby ich kryją,
To nie zginęli, bo oni w nas żyją,
Bo ich ofiara nienadaremna.
Stojąc w tym miejscu zawsze pamiętaj!
/Jan Wróbel/
0 komentarzy